|
Annemin Köşesi
..:
Elveda İsviçre
03 Ağustos 2004
Hayatımızda yepyeni bir dönem başlıyor. Artık kararımızı verdik, yurda
kesin dönüş yapıyoruz. Karşılaştırmalar, yeniden tartıp biçmeler sadece
kafa karıştırıyor ve sizi 2 ülke arasında bir fiktif bölgeye hapsediyor.
Biz karar verdik, dönüyoruz!
Devamı
..:
Bugünkü Daphne
03 Ağustos 2004
Zaman bir su gibi akıp geçti. Daphne 2,5 yaşına girdi. O artık
karakteri, huyu suyu az çok belli bir kız çocuğu. Nelere sevinir,
nelerden hoşlanmaz, güçlü yönleri nelerdir, hangi ortamlarda zorluk
çıkarır? Hepsini öğretti bize.
Devamı
..: Pis
Bir Mevzuu
21 Mayıs 2004
Daha dün gibi gözümün önünde... Daphne’nin ilk kez altını değiştirdiğim
gün. Bez değiştirmeyi eşimden öğrenmiştim, o da hemşireden. O küçücük
vücudu bez içinde şekle sokarken ter dökmüştüm. Hele bezin üzerine
farklı bağlama tekniklerinden tulumları giydirirken, bebeğim ağlamaya
başladığında gerginliğim daha da artardı..
Devamı
..: Çocuk
Şenliği
21 Mayıs 2004
Yahu bu işler hakikaten aslında çok kolay! İnanamadım gördüğüm
çeşitliliğe, zenginliğe... Hele de tüm bunların arkasında, sadece basit
ama yaratıcı fikirler olduğuna... Neden olmasın, bizim çocuklar da neden
böyle eğlenemesin?..
Devamı
..:
Paskalya
Yumurtaları
21 Mayıs 2004
Bu İsviçre’deki 2. paskalyamız! Aslında hem Daphne hem de benim için
ömrümüzün 2. paskalyası... Geçen sene Daphne olup bitenden pek birşey
anlamamıştı, ama bu sefer gayet hazırlıklı. Ona tavşandı, yumurtaydı,
dilim döndüğünce birşeyler anlattım..
Devamı
..:
Çocuk
Tiyatroları
21 Mayıs 2004
Önceden söyleyeyim, bu yazım çocuk tiyatroları üzerine ve ‘Allah Allah,
bu iş neden böyle?’ ‘Ne olmalı ki, daha iyisi olsun?’ türünden bir sesli
düşünme yazısıdır. İşin içinden hala çıkamadım, aklıma geleni ardarda
yazarsam belki bir çözüme ulaşırım umududur..
Devamı
..:
Çocuk
Yuvaları
21 Mayıs 2004
İstanbul’da bulunduğumuz süre içerisinde yaptığımız bir özgün aktivite
de, yeğenim Berke Daldal’ın çocuk yuvasının 23 Nisan gösterisini izlemek
oldu. Berke Milenyum Çocuk Kulübü’ne gidiyor; 3,5 yaşında enerjik ve ele
avuca sığmaz bir oğlan. Yuvaya başlamadan önce onu evde zaptetmekte
fazlasıyla zorlanmış bir aile olarak..
Devamı
..:
Bizim
Ağacımız..
16 Nisan 2004
Daphne’nin haftada 2 yarım gün gittiği kreşe veda ettik. Doğrusu orada
çok şey öğrendi. Arkadaşlığı, paylaşmayı, oyun kurmayı, kendini meşgul
etmeyi... Tabii en az bunlar kadar dövüş etmeyi, arkadaşından dayak
yemeyi ve bulunduğu ortamın yıldızı olmamayı da öğrendi: ‘Herşey
hepimize ait ve ben de herkes gibi herhangi biriyim!’
Devamı
..:
Ne görüyorsunuz?
16 Nisan 2004
O gün ayaklarımı sürüyerek gittim resim kursuna. Oysa her kurstan önce
ciddi hazırlık yaparım. Evimdeki kendi fotoğraf albümümü gözden
geçiririm. İnternetten fotoğraf ve resim atölyelerini dolaşırım. Ta ki,
ilgimi çeken bir görüntü bulana dek. Sayfa üzerinde eskizimi hazırlar,
çıkarım Max’in karşısına...
Devamı
..:
Düşe Kalka...
16 Nisan 2004
Bütün imajım yerlerde sürünüyor... Yok rahat anneydim, yok kızımı
özgürleştirme adımlarını daha 1 sene önceden planlayıp güzelce
uygulamıştım. Daphne’nin sosyal ve becerikli yönüyle gurur duyuyordum.
Kendime küçük aferinler çekiyor, dışarıya karşı ise, herşey kızımın
başarısı, Daphne’nin karakteri böyle diyerek hiç..
Devamı
..:
Sebze Yetiştirmek...
16 Nisan 2004
Hane
sahipleri sanki birbirleriyle yarışıyorlar bu süslemelerle... Biz binada
en üst katta oturuyoruz ve asansör olmadığı için, her gün merdivenleri
defalarca inip çıkıyoruz. Hem Daphne hem de ben, ilgiyle izliyoruz
kapılardaki son değişiklikleri. Devamı
..:
Güzel adetler...
16 Nisan 2004
Nicedir niyetlendiğim ama bir türlü kısmet olmayan bir konum var bugün!
Buraların bazı güzel adetleri... Bunlardan ilki, dairelerin dış kapı
pervazlarındaki süslemeler... Başka Avrupa ülkelerinde de gördüğüm
olmuştu ama İsviçre’deki iyice gelişmiş bir seviyede...
Devamı
..:
Özgür Kız
22 Mart 2004
İstanbul seyahatimiz tam bir ‘Köyden indim şehire!’ hikayesiydi. Sınırlı
sayıda bir yakın çevre, çerçevesi belli-rutinler içeren bir sade ve
düzenli hayattan büyük şehirin plansızlığının içine düşüverdik.
Daphne’nin ilişki kurduğu yakın çevresinin sayısı herhalde birden 10 kat
arttı.
Devamı
..:
Anma Töreni
22 Mart 2004
Hepinizin hayatında çok önem taşımış olan, ancak kaza ya da hastalık
sebebiyle kaybettiğiniz bir yakınınız vardır. Ona özlem duyduğunuzda
artık kavuşmanın imkansız olduğunu bilirsiniz. Yine de çok seferler onu
anar, belki biraz gözyaşı döker, belki ortak hatıralarınızı
düşünürsünüz.
Devamı
..:
İsviçre'de İnek Olmak Varmış..
22 Mart 2004
İsviçre’de çocuklarla yapılacak en güzel aktivitelerden biri çiftlik
gezisi. Malum köylük yerin çiftliği de bol oluyor. Her ne kadar
İsviçre’li arkadaşım, ‘Bizi iyice köylü bilecekler, daha modern şeyler
yapalım da onlardan bahset!’ dese de, ben böyle bir seçeneğimizin
olmasından gayet memnunum.
Devamı
..:
Siz İstanbul'da Ben Almanya'da..
22 Mart 2004
Daphne’nin Alman akrabalarını ziyaret için Cuma sabahından çıktık yola.
Yaklaşık 1 sene sonra tekrar dedesini, amcalarını göreceği için
heyecanlıydık. Yol boyunca Almanya’da kimlerle neler yapacağımızı
anlatarak onun da heyecanını ayakta tuttum.
Devamı
..:
Bir Doğum Günü Ardından..
21 Ocak 2004
2. doğum günü partimizi Pazar günü gerçekleştirdik. Cuma gününden bu
yana sizlerden çok sayıda tebrik mesajı aldım ve inanın çok mutlu oldum.
Büyük bir aile gibi mi olduk, nedir? Kızımın gerçek teyzelerinden bile
daha fazla biliyorsunuz detayları. Hatta balon korkusunun gidişatı
konusunda dahi bazılarınızla günbegün yazıştık.
Devamı
..:
İyi ki Doğdun Daphne!
21 Ocak 2004
Daphne ayın 19’unda 2 yaşını bitirecek. 2 senedir beraber yaşlanıyoruz
kızımla. 2 senedir anneyim. İçim coşkuyla ve kutlama isteğiyle dopdolu!
Hayatı dönem dönem algılıyor ve her dönemin hakkını vermeye çalışıyorum,
bu nedenle ikinci dipdibe senemize veda etmeyi de çok önemsiyorum.
Devamı
..:
Kıskananlar Çatlasın
21 Ocak 2004
Son yaptığımız gezide Daphne’nin kıskançlık duygusunu keşfettiğimizden
beri, bu konu üzerinde düşünmeye başladım. Kıskançlığın nerden
kaynaklandığını, neden bazı insanların diğerlerini kıskanma gereği
duyduğunu… Genelde kadın-erkek ilişkisinde sözü geçen kıskançlık,
toplumumuzda çok görülüyor ve sevginin bir ispatı olarak gizli ve
derinden onaylanıyor.
Devamı
..:
Seyahat Notları
21 Ocak 2004
Bir seyahatin daha
sonu geldi. Uçtuk uçtuk kuş olduk, gezdik tozduk seferi olduk, döndük
geldik köyümüze... Bir çok diğerleri gibi bu seyahat de; çok mutlu etti,
çok zorladı, çok şey öğretti. Hem geçtiğimiz senenin muhasebesini
yaptık, hem bu senenin hedeflerini belirledik. Bu yönüyle çok
verimliydi, çok yerindeydi.
Devamı
..:
Babam Olmadan Asla..
21 Ocak 2004
Hepimizin babaları çeşit
çeşit... Kimisi kural koyucu ve otorite sembolü. Kimisi iyi oyun
arkadaşı, eğlence yanlısı. Kimi ise sessiz ve arka planda. Her erkeğin
karakterinin önemli bir yönü baba olduğunda ortaya çıkıyor. Bu yön her
zaman, baba olmasından önce tahmin edilemiyor.
Devamı
..:
Bana Yardım Eder misin?
21 Ocak 2004
Siz
de bilirsiniz, çocuklara ne
kadar ilginç oyuncaklar alırsanız alın, akılları evdeki alet
edevattadır. Annelerinin, babalarının yapıp ettiği herşeyi taklit ederek
biran önce herşeyi öğrenmek isterler. Gelişimleri için çok da yerindedir
bu yaptıkları. Onların üzerinden tekrar yaşarız, nasıl bireyler
olduğumuzu. Bize ayna tutarlar sanki! Neye daha çok zaman ayırıyoruz?
Nasıl konuşup, nasıl davranıyoruz?
Devamı
..:
Suçlu Sensin Yavuz!
18 Aralık 2003
İtiraf ediyorum: Resim yeteneğimin bu
kadar geç ortaya çıkmasının en büyük sebebi Yavuz’dur! 5-10 yaşlarım
arasında oturduğumuz Sahrayı Cedid’deki evimizin üst kat komşularının
oğlu Yavuz. Odur benim sebebim!
Devamı
..:
Eski Bayramlar...
18 Aralık 2003
Bir gün eski bayramları anıp
hatırladıklarımı yazmak isteyecek kadar yaşlanacağımı düşünmemiştim.
Hele daha 35’inde böyle bir ihtiyacın oluşacağını hiç. Hayatımıza ait
ritüeller öyle hızla değişiyor ki, sadece bir kuşak sonrası bizim
anlattıklarımızı gerçek ötesi bir masal gibi dinleyebiliyor..Devamı
..:
Kızım Büyüyor..
18 Aralık 2003
Bu
hafta sonu Daphne’nin son zamanlarda iyice büyümüş olduğunun farkına
vardım. Boy pos değil sadece büyümekten kastım. Daha farklı ve gelişmiş
davranıyor artık... Ondaki bu yeni halleri izlerken, içim kıpır kıpır
oluyor. Bazen kendime pay çıkartıyorum, bak şunu ne iyi yapmışım, ne de
güzel düşünmüşüm diye gururlanıyorum. Bazen ona pay çıkarıyorum, şu
konularda çok iyi, artık iyice becerileri ortaya çıkıyor diye
seviniyorum. Bazen genlerine pay çıkarıyorum, aynı babasına çekmiş, bak
nasıl da aynı telden çalıyorlar diyorum.Devamı
..:
Pancar Fener Alayı
18 Aralık 2003
Siz hiç alacakaranlıkta
ellerinde pancardan yapılmış fenerleriyle sıra halinde yürürken şarkılar
söyleyen bir alay çocuk gördünüz mü? Ben gördüm! Harikaydı. Şarkılı
sözlü ışık seli parkı tavaf edip gölün üzerindeki köprüden geçtikten
sonra yakılan ateşin etrafında toplanıp simitlerini kemirdiler. Çok
etkileyici bir film sahnesi gibiydi, uzun seneler gözlerimin önünden
gitmeyecek...Devamı
..:
Seni
Görebildiğim Yer Rüyalar Artık..
18 Kasım 2003
Sen gideli beri ben çok yol
aldım anne. Sensiz de hayat devam edebildi, etmeliydi ve etti. Geride
bıraktığın kızından eser yok artık, Küçükyalı’daki terasımızda da
başkaları çay keyfi yapıyor.
Önce kedim Kekik çıktı
evden, bu kadar ağlamam
meğer bundanmış, evde herkes ve herşey
geri..
Devamı
..:
Evimdeki Yabancı
18 Kasım 2003
Genç kızken hepimizin
evlilik hayalleri olurdu. Anne-baba evinde sadece bir evlat olarak yaşam
sürüdürülürken, bir gün gelip de evimizin kadını olacağımız günleri
merakla beklerdik. Genç kızlığımız süresince bizi etkileyen erkeklerden
hangilerine ne şekilde benzerlikler taşıyan bir kocamız olacağını tahmin
etmeye çalışırdık. İlk başlarda babamız, ya da bir aile büyüğümüz, daha
sonra
Devamı
..:
Ananın Ak Sütü Gibi Helal
10 Ekim 2003
Çocuğum doğana kadar büyüyüp
şişmekte olan göğüslerimin bir gün gelip nasıl süt üreteceklerini ve
bebeğim sütümü emerken neler hissedeceğimi hiç düşünmemiştim. O kadar
çok başka konu vardı ki kafa yorduğum, herhalde sıra buna gelmemişti.
Devamı
..: Yaz Bitti
Gitti.
10 Ekim 2003
İşte döndük tatilden!
6 haftalık upuzun yaz tatilimiz geçip gidiverdi. 4 hafta İstanbul ve
çevresinde, son 2 hafta da Side Titreyengöl’deki Blue Waters Tatil
Köyü’ndeydik. 20 aylık bir çocukla deniz tatilinin nasıl geçtiğini etüd
ettik.
Devamı
..:
Annesinin Bir Tanesini Hor Görmesinler!
11 Ağustos 2003
Daphne 1 yaşından
beri haftada 2 yarım gün yuvaya gidiyor. Yabancı bir ülkede aile
yakınlarımızdan ve arkadaşlarımızdan uzak yaşamanın doğal bir sonucu
olarak tamamen anne - baba merkezli bir yaşam sürüyordu. Tabiiki
görüştüğümüz başka çocuklu aileler de var ama o bildiğimiz türden bir
sosyal bağ kurması pek mümkün olmuyordu.
Devamı
..:
Olsa
Gel Samur Kürkümü Al, Ama Uykumu Asla!
15 Temmuz 2003
Kafasını
yastığa koyar koymaz uyuyabilenlerden olmadım ben hiç! Hele yolda,
minibüste, otobüste uyuyakalıp da durağını kaçıranlardan hiç..
Toplantıların, kursların en yoğun yerinde önce kaykılıp sonra içleri
geçiverenler? Ofisteki odasında koltuğunu pencereye doğru çevirip
dışarıyı seyrediyormuş pozunda rüyalar görenler? Onları hiç anlayamadım.
Devamı
..:
Reenkarnasyona İnanır mısınız?
16 Haziran 2003
Düne kadar bu konuda net bir
fikrim yoktu. Reenkarnasyonun gerçek olması ihtimalini heyecan verici
bulurdum. Yeniden doğduğunu söyleyenlerin hikayelerini gözümün kenarıyla
okur, ardından da hemen unuturdum. Şimdi bana inanmayacaksınız ama ben
yeniden doğmuşum. Aynı isimle üstelik.. Bir önceki yaşantımda da hem
Türk hem de kadınmışım. Bunlar 2 yaşantım arasındaki benzer olan
özellikler, onun dışında şimdikinden tamamen farklı bir yaşantı
sürmüşüm.
Devamı
..: Aile
ve Arkadaşlık İlişkileri
14 Mayıs 2003
Çocukluğumuz
annemlerin çok geniş olan arkadaş çevresinin içinde geçti. Evimizden
misafir hiç eksik olmazdı. Hemen her akşam büyük yemek masamızın
çevresinde heyecanlı sohbetler eşliğinde yemeklerimizi yedikten sonra
çocuklar odalara çekilir, büyüklerse şarkılar eşliğinde sefalarını
sürdürürlerdi. Belki aile bireyleri sayımız azdı ama bu dost çevresi
ortasında kendimizi çok büyük bir ailenin ferdi sanırdım.
Devamı
..: İki
Küçük Kız Çocuğu
- 16 Nisan 2003
Arkadaş
konusunda çok şanslı biriyim. Hayatımın her döneminde 1-2 iyi arkadaş
daha bularak yakın dost portföyümü beklentilerimin çok üzerinde
geliştirebildim. Çocukluğumdan beri birlikte olduğum arkadaşlarım
kadar, son dönemde hayatıma dahil olmalarına rağmen samimiyetleriyle
ayrı geçen senelerimizi kapattığımıza inandığım dostluklarım da oldu.
Devamı
..: Babalar ve Kızları
- 17 Mart 2003
Bizim evin mutlak hakimi babamdı. O mesut olduğunda, tüm ev halkının
keyfi yerinde olurdu, o kızgınsa hepimiz kaçacak delik arardık.
Hatırlayabildiğim bütün kural ve kaideleri ondan öğrendim. Temizlik
kuralları, sofra ve görgü kuralları, insanlarla iletişim, ahlak
kuralları, disiplin, paylaşma, hal ve davranış..
Devamı
..:
Bir site - 1 Mart 2003
Bir
sitenin ettiklerine bakın hele.. Senelerdir görüşmediğim ve bir daha
görüşeceğimizi hiç ummadığım bir çok kişi ile tekrar haberleşme fırsatı
buldum. Daphne bir sürü dayı ve hala kazandı böylece. Amca ve teyzesi
zaten 2’şer 3’er vardı da, dayı ve hala konusunda aile kesattı, bu
eksiğimiz de tamamlandı..
Devamı
..:
Merhaba - Şubat 2003
1 senedir
anneyim. Bu ilk senede bir mucizeyi yaşama
duygusu hakimdi. Günlük
yaşamın izin verdigi
ölçüde, sürekli
notlar tuttum, fotoğraflar ve filmler çektim,
ses kayıtları yaptım.
Elime o an ne geçtiyse, bazen bir kağıda,
bazen bilgisayara karalamalar yaptım. O da
yetmedi, arkadaşlarıma
telefonlar açtım,
mail’ler attım. Yaşadığım
tüm ilkleri birileriyle paylaşma
ihtiyacındaydım..
Devamı
|