Annem & Babam

Annem Nilüfer Birdal, 05.03.1968 İstanbul doğumlu. Endüstri Mühendisi. 1990'dan beri Siemens-Frankfurt, AEG-Eti, SAP-Türkiye firmalarında çalıştıktan sonra 1997 senesinde bir IT danışmanlık ve hizmet firması olan ICC'yi kurmuş, 4 sene sonra hamilelik sebebiyle firmasından ayrılıp babamla beraber İsviçre, Cham şehrine taşınmışlar.

Babam Peter Schwindling, 24.12.1961 Saarbrucken doğumlu. Makina mühendisi. 13 sene Almanya ordusunda tankçı subay olarak çalıştıktan sonra, o da IT sektörüne geçmiş. Bu sayede tanışmışlar annemle ve İstanbul'a yerleşmeye karar vermişler. Eski PWC şimdiki IBM Consulting'de çalışıyor.

Annemle babam, 24.09.1999 tarihinde İstanbul'da Boğaziçi tekne turunda evlenmişler. Bol seyahatli, çok hareketli bir beraberlik ve evlilik yaşantısından sonra çocukları (bu ben oluyorum:) olmasına karar vermişler. Bu kararın bütün hayatlarını tamamen değiştirdiğini söylüyorlar. Kuralcı, mükemmelliyetçi iş kadını Nilüfer, anne ve ev kadını olduğundan; seyahate ve keyfine düşkün Peter, babalık sorumluluğuyla tanıştığından bahsediyor.

Ne diyebilirim? Hepimize kolay gelsin..

Anneannem

Burada annem, canım anneannemle ilgili düşüncelerini bizimle paylaşıyor...

"Canım annem Nurten Gülnaz, hamileliğimin 7.ayında kalp durması sonucu hayatını kaybetti. Ondan ayrılıp İsviçre'ye taşınalı 3 gün olmuştu. Eşyaları yerleştirdikten sonra 9.ayımda yanıma gelecekti. Torununun ultrason resimlerini sevinçle herkese gösteriyor, sarı prensesinin, papatyasının güzelliğinden bahsediyordu. Anneliği öğrenme yolunda ona çok güveniyordum. Yoğun bakımda 2 hafta kaldı. Bana, onunla vedalaşma, helalleşme, yokluğuna hazırlanma fırsatı verdi. Doktorlar bilincinin hiç geri gelmediğini söylüyorlardı. Ama biz ailecek yanına girme izni aldığımız o tek seferde, bizi dinlediğini, anladığını ve artık gücü yetmediği için geri dönemediğini biliyoruz. Onu çok çok çok özlüyoruz. Torunun seni dinleyerek büyüyecek anneciğim, sen rahat uyu..

Kızın Nilüfer"
 

Akrabalarım

Bizim aile çok büyük değilmiş ama çok farklı yerlere dağılmış. İstanbul’da, Hannover’de ve Marmaris’te akrabalarımız var.

Doğduğumdan beri her fırsatta İstanbul’a gidiyoruz. Daha şimdiden 8 kez uçakla uçtum bu yüzden. Uçakla seyahat çok zevkli oluyor. Uçak sallandıkça, beşikte uyur gibi uyuyorum. Sadece pilot konuşmaya başlarsa uykum bölünüyor. O zaman da diğer yolcularla oynayarak zaman geçiriyorum.

İstanbul’da dedemi, küçük ve büyük teyzelerimi ve annemin arkadaşlarını görüyoruz.

Video!
1,5 Aylığım, Türk dedemle tanışıyorum

Marmaris’e de 1 kez gittik. Orada Hala Teyzeyi, Enis'i ve Kemal’in ailesini gördük.

Video!
7 Aylığım, Hala Teyze'lerde çok mutluyum
7 Aylığım, Kaya'nın köpeğini yakalamaya çalışıyorum

Hava da, hayat da güzeldi. Denize girip güneşlendik. Bir de sinekler olmasaydı..

Hannover’e gittiğimizde noeldi. Hava çok soğuk, yerler buzluydu.
Dedemi, eşini, amcalarımı ve kuzenimi gördüm.

Video!
5 Aylığım, Alman dedem ve ninemle tanışıyorum

Dedemin kedisini kovaladım.

Amcamın köpeğiyse beni kovaladı.